Tingujt e këmbanave i rrëmbejnë retë e qiellit
Përplasen mbi freskat e gavruara me zërat brilantë
Shoh Shasin me valet e mëndafshta të liqenit
Në kishat gavrojnë bisqet dëgjoj priftërinjtë ilirianë….
Kësaj bukurije mesjetare që drita ia pat lakmi
Gurët e latuar i ndalin lisat dhe zogjtë në fluturim
Liqeni e ka futur shtatin nën themelet e ilirisë
Që ta mbante gjallë qytetërimin e vjetër pa rrënim.
Ruhet me xhelozi thesari i qytetërimit të vjetër
O barbarë që natën pa dëshmitarë i plaçitën egërsisht
Në themelet e kishave është edhe paja e arit e paprekur
Janë djepet e nipërve të fshehur diku në murishtë.
Gërmoni ju bijtë e Arberit dita kur t´ju vijë
Këtu do gjeni thesarin dhe shtatë mrekullitë e botës
Te fshehura thellë nga pushtuesit mongolë në fshehtësi
Do shihni Vekun e arit dhe djepin e argjendë të foshnjës