”Ulqinit i jep dritë e Tivarit Blerim”, SIMË GJ. DOBRECIT

Nga Ali Gjeçbritaj

SIMË GJ. DOBRECIT

Udhëtoi në vargun e moteve

Lundroi nëpër valët e trazuara

Dallgët se ndalën kurrë.

Në rrugëtim gjithmonë rrezatoi mirësi

Jetën ia fali njerëzimit

Kombin e veshi me kostum të ri.

Nderoi vetën, konakun, kullën e gurit

Orës së shtëpisë i dha bukurinë

Zanës së malit hijeshinë.

Nën sqetull mban Mesharin e Buzukut

Pagëzon shqip gjithandej kah i ka rrënjët

Mos i kërkoni rrathët e trungut tjetër kund.

Ai i ka atje ku i kanë pasur të parët e tij

Në Dobrec, në Ljare, në Krajën nën Rumi

Tek fisi i Labeatëve, në Iliri.

Në rrudhat e ballit të tij

Më qimet e bardha të flokut bilur

Unë lexoj historinë e kombit tim

E në bebëzat  e syve dritën e jetës.

Ulqinit i jep dritë e Tivarit Blerim

Në qytetin e bardhë thuri kurorë me degë ulliri

E në kryeqytetin Dardan mbolli bardhësi.

At që kanë humbur rrugë

E kujtesa i ka lënë

Kam një porosi

Çelësin do ta gjejnë në veprën e tij.

Ulqin, më 2014 (nga përmbledhja “Nata me hënë”)